L’ ôtrayîr (k’i gn’ avéve bén ût samwinnes ki l’ RABULèTS èstéve à djoke) ink di sès (wêre) lîjeus d’ au lon a bén volu nos sicrîre ki ça li mankéve di n’ pus ôre sès maltonâdjes. Come on n’ èst nén bråheû è co mwinsse cafteu po co z-î sititchî malt o chicorêye didins, on s’ a dimandé cki nos voléve bén dîre. L’ gazète n’a måy uchî fwârt wôt èt s’ fé ètinde, k’ èsse ki poléve don bén lî fé zûner sès orèyes ? Voléve-t-i nos spoter di rodje cou o d’ blanc cou ? Alèz sawè. Todi èsse-t-i ki, come on n’a nin pus d’ sins’ è l’ tièsse k’ on malton, on s’ ratake à nos mamoûrs d’ zûnants rabultâdjes !
*
C’ èst drolecome on a todi plêji à s’ rabachî (odobén on s’ î a tant acostumé k’ on n’ si è rind pus wêre conte dèl sipècheû d’ complècses k’ on z’ a ?). Waitoz, dins l’ Walo+Gazete d’ l’ Osté 2002, i gn’a à lîre on lon artike dsus on powinme ki Wilhem (pokwè don nén Lome ? ) Apollinaire a sicrît è walon. On pout î trover, è françès (mins on va mète ça è walon po nos lîjeus) : " (di c’timps la) …po chake li walon èstéve li linwâdje di tos lès djoûs. L’ grande masse dès èfants à l’ intrêye à l’ pitite sicole n’ avîne mauy djôzé èt oyu ôte tchôze ki l’ walon." Pus lon : "…ça arive sovént k’ dès valèts, ki vèyenut voltîye ène djonne ètrandjîre, s’ mètenuche à bèrdèler dins s’ linwâdje da lêye po l’ bén "ètèrtinu". C’ èst bén pus râre k’ i z-è nn’ apurdiche s’ patwès." Ène miète pu lon, on

radjoute on kilî : "… l’ powinme nos rimimbère ki, di c’ timps là, l’ walon èstéve li linwe k’ on s’ ènndé sièrvéve li pus."
Bon, on tchipote, mins c’ èst po dîre… J
*
Tant k’ on î èst (mins c’ èst passk’ on s’ è-st’ ègluwé dins l’ "paralitèratûre dès nén-conèxheus dès pus èlèmintêres brokètes do linwâdje", ènn’don) : è l’ mwès d’ may, s’ a tinu ène Djènèrâle

Assimblêye dès Fèfèracions d’ Tèyâte d’ Amateus à Viterbo, Italîye. D’ après l’ minme walone gazète, l’ U.C.W. î riprinsétéve l’ tèyâte "amateur francophone" ! Alèz, c’ n’ èst nén co po dimwin k’ on s’ va racayuter dins nosse drapia walon…
*L’ boune âme ! Asteure k’ il èst foû dès rûjes, l’ Pinôtchèt a dèmissioné di s’ kèdje di sènateû à vîye ! Èt

dîre k’ on n’lî avéve minme nén rissatchî ! A djondu djondu à dimêye… Wazèrans-n’ dimander kwè èt kèsse po l’ rèyadjustâdje di s’ pitite pansion ?
*
Lès Prussyins

(vîye tchanson d’ Lîdje)
Av’ bin çou qu’ è-st-on Prussyin ? C’ èst on djèrå qwate panses,
Qui pèze d’ on djoû å lèd’ main,
Pus d’ sî lîves el balance
Èt quand rin n’ lî cosse,
Qu’i beût tant qu’l’ a l’ tosse
C’èst on magneû d’ pan payård,
Qui n’våt nin qwate patårs.
Dj’aveû dè lård å plantchî
Dj’aveû dèl bîre à l’ cåve,
Il ont tot bu, tot magnî,
I n’m’ont lèyî qui l’ tåve.
S’ i vont å voyèdje,
Hèrèt è leû sètche,
On n’ såreût wangnî a fait,
Po rimpli leû boyès.
Ci sont dès colons bårbèts,
Å faît dèl colèbîre,
Qu’ènn è vont èt qui rivnèt,
Come dès tchèts pol lårmîre
I risonlet bès, gates,
Todi so leûs pates,
Li nez å vint po vèyî,
S’i gn’a rin à crohî.
On n’sét co qwand ènn’ îront,
I sont pés qu’ dès èplåsses
I sucèt come dès tåhons,
Èt s’n’ont i d’jamåy håsse.
Ô ! qui dji m’ rafèye,
Di n’måy pus lès r’vèye;
Dji creû qui dj’broûl’rè ç’djoû-la,
Et coteûs èt matlas.